Een rekening openen op een buitenlandse app duurt een paar minuten. Trade Republic, Revolut, DEGIRO, Interactive Brokers: het inschrijven verloopt zo vlot dat je het belangrijkste makkelijk over het hoofd ziet. Toch ontstaan er door het aanhouden van een effectenrekening bij een buitenlands platform Belgische aangifteverplichtingen waarvan veel beleggers zich niet bewust zijn. Die verplichtingen staan los van de belastingen die je elders betaalt, en ze gelden al sinds 2015.
Concreet moet je twee dingen doen: de rekening melden bij het Centraal Aanspreekpunt van de NBB, en ze elk jaar vermelden in je aangifte in de personenbelasting. Doe je dat niet, dan stel je je bloot aan sancties. Het goede nieuws: de procedure is eenvoudig zodra je ze kent. Hier volgt de aanpak, stap voor stap.
De administratie wil weten waar Belgische inwoners financiële tegoeden in het buitenland aanhouden. De wetgever heeft daarom een mechanisme met twee niveaus voorzien: een centraal register bij de Nationale Bank, en een jaarlijkse vermelding in je belastingaangifte. De twee vullen elkaar aan. Het ene vervangt het andere niet.
Die logica geldt voor elke effectenrekening, maar ook voor zichtrekeningen die je in het buitenland opent. Heb je geld overgemaakt naar een app die je liquiditeiten of je effecten buiten België aanhoudt, dan is de kans groot dat je betrokken bent. Voor een volledig overzicht raadpleeg je ons naslagdossier over rekeningen in het buitenland.
De eerste verplichting is de registratie bij het Centraal Aanspreekpunt (CAP), een register dat de Nationale Bank van België bijhoudt. Het principe is eenvoudig: je meldt het bestaan van de rekening één keer per rekening. Dit is geen formaliteit die je elk jaar moet herhalen — eens de rekening gemeld is, is het in orde.
De registratie gebeurt online, door je te authenticeren met je eID of via itsme, of met een papieren formulier als je dat verkiest. Je vermeldt de buitenlandse instelling en de betrokken rekening.
Wanneer moet je dit doen? Uiterlijk op het moment dat je de aangifte indient waarin die rekening wordt vermeld. Met andere woorden: de registratie bij het CAP en de vermelding in je aangifte gaan hand in hand. Je kan een rekening niet in je aangifte vermelden zonder ze eerst bij het CAP te hebben gemeld.
De te volgen werkwijze vind je rechtstreeks op de website van de Nationale Bank van België — Centraal Aanspreekpunt (CAP).
De tweede verplichting komt elk jaar terug. In je aangifte in de personenbelasting moet je het bestaan van je buitenlandse rekeningen vermelden in vak XIII (rubriek A).
De gegevens die je moet opgeven zijn precies:
Anders dan de registratie bij het CAP is deze vermelding terugkerend: je moet ze in je aangifte opnemen elk jaar dat je de rekening aanhoudt, zolang ze openstaat. Zolang de buitenlandse app je effecten of je liquiditeiten huisvest, moet het vakje aangekruist worden en moeten de gegevens ingevuld worden.
De praktische details worden door de administratie toegelicht op de pagina FOD Financiën — Rekeningen in het buitenland.
Deze twee verplichtingen zijn geen loutere aanbevelingen. Ze steunen op artikel 307, § 1/1 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 (WIB 92), waarvan de nadere regels zijn vastgelegd in het koninklijk besluit van 23 juni 2019. De meldingsplicht bij het CAP bestaat zelf al sinds 2015.
Artikel 307, § 1/1 van het WIB 92 en het koninklijk besluit van 23 juni 2019 omkaderen de registratie bij het CAP; de vermelding in vak XIII van de aangifte gebeurt op haar beurt jaarlijks.
De tekst van het besluit kan je hier raadplegen: Koninklijk besluit van 23 juni 2019 (nadere regels CAP).
Het niet naleven van deze verplichtingen stelt de particulier bloot aan een belastingverhoging, gemoduleerd naargelang de situatie — bedrieglijk opzet kan niet worden verondersteld. Het is deze verhoging die op de belegger van toepassing is.
Een nuttige verduidelijking om sommige alarmerende lezingen te relativeren: de zware boetes, van 50.000 € tot 1.000.000 €, viseren de particuliere belegger niet. Ze betreffen de instellingen die onderworpen zijn aan de meldingsverplichtingen. Voor jou is het concrete risico de belastingverhoging — reden genoeg om deze twee stappen niet te verwaarlozen.
Het valkuil bij buitenlandse apps is hun wildgroei. Een rekening hier, een andere daar, een platform uitgeprobeerd en daarna vergeten: tegen het einde van het jaar wordt het moeilijk om te weten welke in je aangifte moeten staan. En het is net een vergeten rekening die het probleem veroorzaakt.
Benchmarkr biedt een geconsolideerd overzicht van al je rekeningen en platforms op één plek. Het doel is eenvoudig: je helpen bepalen welke rekeningen je moet aangeven zodat je er geen enkele vergeet, of het nu gaat om de registratie bij het CAP of de jaarlijkse vermelding in vak XIII. Je behoudt een helder beeld van wat gemeld moet worden, zonder elk jaar de lijst van je verspreide rekeningen te moeten reconstrueren.
Benchmarkr is een hulp- en rekeninstrument. Het vervangt je aangifte niet en treedt niet in de plaats van de analyse van je situatie: het geeft je de zichtbaarheid die je nodig hebt om deze verplichtingen met een gerust gemoed aan te pakken.
Een effectenrekening of een zichtrekening aanhouden op een buitenlandse app houdt twee stappen in: de rekening één keer registreren bij het Centraal Aanspreekpunt van de NBB, en ze elk jaar vermelden in vak XIII van je aangifte personenbelasting. De wettelijke basis — artikel 307, § 1/1 van het WIB 92 en het koninklijk besluit van 23 juni 2019 — laat geen ruimte voor improvisatie, en vergeten stelt je bloot aan een belastingverhoging. Met een beetje methode worden deze twee stappen een eenvoudige jaarlijkse routine.
Wil je verder gaan, raadpleeg dan ons volledige dossier over rekeningen in het buitenland, of log in op Benchmarkr om je rekeningen op één plek samen te brengen.
« Dit artikel is louter informatief en vormt geen fiscaal advies. »
Breng je rekeningen samen, bereken je TOB en je meerwaarden, en anticipeer op je deadlines — zonder meer te betalen dan nodig.
Ontdek Benchmarkr