Sinds 2026 belast België meerwaarden op financiële activa aan 10 %, voor meerwaarden gerealiseerd vanaf 1 januari 2026. Achter dat ene tarief schuilt een weinig bekende keuze met zware gevolgen: opt-in of opt-out. En afhankelijk van wat je kiest — of van wat standaard gebeurt — zou je de fiscus geld kunnen voorschieten dat je nooit had hoeven betalen.
Vanaf 1 juni 2026 begint je online bank of je in België gevestigde platform 10 % op je meerwaarden in te houden, rechtstreeks aan de bron. Dat is het standaardregime, de opt-in. Op het eerste gezicht handig: je hoeft niets te doen.
Het probleem is wat die inhouding niet doet. De tussenpersoon houdt zonder onderscheid in, transactie per transactie, rekening per rekening. Hij past de vrijstelling van 10.000 euro per persoon niet toe waar je elk jaar recht op hebt. Hij verrekent je minderwaarden niet die je elders hebt gerealiseerd. Elk platform houdt op zijn eentje in, zonder enig overzicht van je situatie.
Het resultaat is mechanisch: je betaalt te veel en je legt liquiditeit vast. Dat te veel betaalde geld is niet verloren, maar je krijgt het pas veel later terug — bij je aangifte, dus rond 2027 voor de inkomsten van 2026. Ondertussen is het de fiscus die je cash in handen heeft, niet jij.
Laten we de twee opties duidelijk op een rij zetten.
Het verschil is aanzienlijk. Bij opt-in onderga je een forfaitaire inhouding die je daarna moet terugvorderen. Bij opt-out neem je het heft weer in handen: je geeft het bedrag aan dat werkelijk verschuldigd is, na vrijstelling en na verrekening van je verliezen.
Let op: als je belegt via een buitenlands platform, houdt geen enkele Belgische tussenpersoon iets voor je in. Je zit dan sowieso in de persoonlijke aangifte — met andere woorden, je bent feitelijk in opt-out.
Drie concrete redenen doen de balans overhellen.
De vrijstelling van 10.000 euro die je meteen recupereert. De vrijstelling van 10.000 euro per persoon en per jaar (geïndexeerd, tot 30.000 euro voor een koppel) wordt simpelweg niet toegepast op het moment van de inhouding. Bij opt-in recupereer je ze pas achteraf, via je aangifte. Bij opt-out speelt ze onmiddellijk: je geeft alleen de meerwaarde aan die dat plafond werkelijk overschrijdt.
De verrekening van minderwaarden over rekeningen heen. De inhouding gebeurt door elke Belgische tussenpersoon afzonderlijk. Als je op het ene platform winst maakt en op het andere verlies lijdt, negeert opt-in je verliezen. De persoonlijke aangifte daarentegen laat je toe je minderwaarden te verrekenen met je meerwaarden.
Je liquiditeit blijft behouden. Geen forfaitaire inhouding die je later moet terugvorderen. Je geld blijft jouw geld tot het moment waarop de belasting werkelijk verschuldigd is.
Nemen we een illustratief voorbeeld. Je realiseert +12.000 euro meerwaarden op het ene platform en −3.000 euro verlies op het andere. Bij opt-in wordt 10 % ingehouden op 12.000 euro, oftewel 1.200 euro voorgeschoten aan de fiscus, zonder rekening te houden met het verlies of de vrijstelling. Bij opt-out is je werkelijke basis 9.000 euro — onder de vrijstelling van 10.000 euro. Resultaat: niets voor te schieten. (Vereenvoudigd voorbeeld, te bevestigen volgens je situatie.)
Het kader van deze belasting steunt op een wet aangenomen op 3 april 2026 en gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad op 21 april 2026. Maar de materie is jong, en de praktische modaliteiten blijven evolueren. Die onzekerheid is op zich een bijkomend argument voor opt-out: het heft over je aangifte in handen houden geeft je de flexibiliteit om je positie bij te sturen naarmate het kader duidelijker wordt, in plaats van een automatische inhouding te ondergaan die in de loop van het jaar moeilijk te corrigeren is.
Twee deadlines van 2026 komen vaak terug — en ze worden gemakkelijk verward.
31 mei 2026 = einde van de overgangsregeling. Van 1 januari tot 31 mei 2026 wordt geen enkele inhouding aan de bron gedaan; de inhouding door de Belgische tussenpersonen start op 1 juni 2026.
31 augustus 2026 = uiterste datum om je opt-out kenbaar te maken, dat wil zeggen om te melden dat je je meerwaarden zelf zult aangeven.
Dat zijn twee verschillende zaken. De eerste betreft het moment waarop de inhoudingsmachine in gang schiet. De tweede, je venster om het heft weer in handen te nemen. Laat je 31 augustus voorbijgaan zonder iets te doen, dan blijf je standaard in opt-in — met alle gevolgen van dien voor je liquiditeit.
Kiezen tussen opt-in en opt-out vereist een overzicht dat weinig beleggers zomaar bij de hand hebben: hoeveel meerwaarden, hoeveel minderwaarden, over hoeveel rekeningen, en uiteindelijk hoeveel er werkelijk verschuldigd is.
Dat is precies wat Benchmarkr je ter beschikking stelt. Door je rekeningen te aggregeren berekent de app je meerwaarden en de werkelijk verschuldigde belasting, biedt ze een jaarlijks geconsolideerd overzicht en helpt ze je de twee scenario’s concreet te vergelijken om met kennis van zaken te beslissen. Hulp en berekening — geen fiscaal advies en geen beleggingsadvies, maar de heldere cijfers waarop je je beslissing kunt baseren.
Wil je het mechanisme tot in detail uitspitten, raadpleeg dan onze referentiepagina: Meerwaardebelasting 2026: opt-in of opt-out?.
Stel jezelf vóór 31 augustus de vraag, nu er nog tijd is om te handelen. Vergelijk opt-in en opt-out of maak je Benchmarkr-ruimte aan om je meerwaarden en de verschuldigde belasting te visualiseren.
Dit artikel is louter informatief en vormt geen fiscaal advies.
Breng je rekeningen samen, bereken je TOB en je meerwaarden, en anticipeer op je deadlines — zonder meer te betalen dan nodig.
Ontdek Benchmarkr